Wolfsmelk

Euphorbia sp.
E. agraria
E. palustris
E. helioscopia (foto)
E. peplus
E. exigua
E. esula
E. cyparissias
E. milii
E. Marginata
E. Prostata

 
andere benamingen:
Giftige delen: De gifstoffen zijn aanwezig in alle delen van de plant. Over het algemeen zijn de vertegenwoordigers van de wolfsmelkfamilie onsmakelijk, doch bij gebrek aan alternatieven kunnen ze worden gegeten door de dieren.
Ook in hooi behoudt de plant zijn gif, maar de onsmakelijkheid ervan kan enigzins afnemen.
Contact met het witte melksap kan al leiden tot ernstige blaarvorming en intense pijn in huidwondjes of in de ogen.
Honing afkomstig van deze planten kan giftig zijn. 

             
Algemene informatie:

Het gif kan op de huid inwerken, waarbij blaren het gevolg zijn. De slijmvliezen kunnen aangetast worden. Bij oogcontact kan blindheid het gevolg zijn. Inwendig veroorzaakt het gif braken (niet bij paarden) maagdarmklachten en diarree. Bij zware vergiftiging ook beschadiging van de bloedsomloop en verlammingen.

      
mate van giftigheid: Ongeveer 3 kg van  E. prostrata of E. marginata is schadelijk voor rundvee en leidt tot zweren en vermagering.
        
gifstof(fen): Het melksap van de wolfsmelk bevat het triterpeen mengsel Euphorbon. De giftige werking berust op het phorbol ester die de proteïne kinase activeert waardoor diverse enzymsystemen van het lichaam ontregeld raken. Gevolgen zijn storingen in de celstevigheid en tumoren.
   
symptomen:  

Paarden, runderen, schapen, katten, honden en mensen kunnen door Euphorbia soorten ziek worden en ernstige irritatie van de mond en het maagdarmkanaal ervaren, soms met bloedingen en diarree gepaard gaande. Andere symptomen zijn blaarvorming, gezwollen ogen en mond/muil, overdreven speekselen (braken), koliek en algehele slapte.
Het sap veroorzaakt ook huidontstekingen en haarverlies op het uiteinde van de ledematen.

    
preventie:

 

 Lichte besmettingen van de weide met wolfsmelk is normaal geen probleem, aangezien de dieren een geringe hoeveelheid van de plant kunnen verwerken zonder merkbare klachten.
Bij zware besmetting van de weide kan maaien een reductie geven. Ook herinzaaien met sterke grassoorten kan helpen.
Voordeel is wel dat de meeste vertegenwoordige éénjarig zijn en een goede zode preventief kan werken.
Bijvoeren op de weide kan nodig zijn indien er nog weinig gras staat.
     
meer informatie:

Laatste wijzigingen op deze pagina:  30-04-2009 14:00
© VCH's Paardensite - alle rechten bij VCH Inforeeks.